اسرار هستى ، و به طور كامل از دريافت معناى واقعى انسانى محروم مىكند . حضرت براى از بين بردن عوامل جهل و نادانى ، سؤالات بسيار آسان و كليدى را طرح مىكند كه از متن پرسش‌ها ، پاسخ‌هاى وجدانى و قلبى دريافت مىشود ، كه هيچ كس در حقيقت آنها ترديد ندارد . در ابتدا مىگويد : اى خدائى كه هيچ چيز در آسمان و زمين از او پنهان نيست بعد به متحول ساختن و فعال نمودن نيروهاى عقلانى و فكرى انسان وارد مىشود مىگويد چگونه ممكن است اى خداى من ، چيزى كه خودت آفريده‌اى برايت پنهان باشد ؟ چگونه ممكن است تعداد چيزهائى كه خودت ساخته‌اى بر تو ، قابل شمارش نباشد ؟ چگونه از علم تو غائب و مخفى مىگردد ، چيزى كه تدبيرش به دست توست ؟ چگونه ممكن است چيزى كه زنده بودنش با رزق توست از دست تو فرار كند ؟ بعد از اين مطالب مىفرمايد : اخْشى خَلْقِكَ لَكَ اعْلَمُهُمْ بِكَ وَ اخْضَعُهُم لَكَ اعْمَلُهُم بِطاعَتِكَ ترسنده‌ترين آفريدگانت در برابر عظمت و جلال تو ، آگاه‌ترين آنها به توست ، اشاره به آيه [ انما يخشى اللَّه من عباده العلماء ] و اگر خشيت را به معناى متأثر شدن بگيريم نتيجه‌گيرى مطلوب مىشود ، چون نشان دهنده درك و معرفت باطنى است سر فرود آورنده‌ترين آنها كسى است كه بيشتر از همه در اطاعت تو باشد . با اين دو رمز تشخيص وضعيت آگاهى و ايمان خود و ديگران روشن مىگردد . دوم : لا يَنقُص سُلْطانَكَ مَنْ اشْرَكَ بِكَ شرك ورزى به خدا ، و اطاعت نكردن از دستوراتش و تكذيب پيامبران و . . . هيچ تأثيرى در عظمت و پادشاهى تو ندارد ، زيرا انسان در حال نافرمانى و گناه و شرك ورزى ، از تمام نعمتها استفاده مىكند كه همه از ناحيه خداست ، چه اگر لحظه‌اى قطع كند نابود مىشود و اگر مقدارى درست انديشيده شود هيچ كس نمىتواند در هر